Sevmek Dinlemektir!!!…Haşmet BABAOĞLU…

ist

Sevmek dinlemektir…

Seven insan sanki karşısındakine “sözlerin, gözlerin, davranışların, ellerin, nefesin, tenin konuşup anlatsın, ben hepsini dinlerim” der… Dinlemek biter, sevgi solar gider.

Şair, “İstanbul’u dinliyorum gözlerim kapalı” derken ne yapıyordu sanıyorsunuz.

 İstanbul’u bütün kalbiyle sevdiğini anlatmaya çalışıyordu.

Karşımızdakini hiç dinlemeden sürekli konuşmanın adı sevmek olmuş… Ne saçmalık!

 Oysa konuşmak “sevmek” benzer:

O yüzden güzeldir, doyurucudur.

Ama çoğu zaman karşındakine boyun eğdirmek, cesaretini kırmak içindir. Ya da daha baştan yenildiğini kendine bile çaktırmamak için çırpınıp durmaktır konuşmak!.. Gerçekten sevmek, dinlemekle başlar. Dinledikçe bağlanırız…

Hiç şehri dinlediniz mi? Geceyi ve gündüzü dinlediniz mi?..

Toprağa veya bir ağaca kulağınızı yaslayıp dinlediniz mi hiç? Uyanıp sevgilinin soluk alıp verişine uzun uzun kulak verdiniz mi? Fırındaki kurabiyelerin pişerken çıkardıkları sesten haberiniz var mı? Her işi bırakıp üst kattaki komşunun köpeğinin tıkırtılarını dinlediniz mi? Bambaşka bir dünya başlar o zaman! Hatta o an için başka biri oluruz. İyi biri!..

“Ben derinim, çok derin biriyim” diyerek dolaşan tipler türedi. Ne istiyorlar?

Kendilerini tanıyıp sevmeye kalkanları içlerindeki bomboş bir kuyuyu andıran karanlıkta boğmak mı istiyorlar?

5 Yanıt to “Sevmek Dinlemektir!!!…Haşmet BABAOĞLU…”

  1. HAKİKAT Says:

    Aşk olmasaydı(…)büyüyüp yetişen nebatlar nerden kendilerini canlılara feda ederlerdi

    Ruh nasıl oldu da o nefese feda olurdu, onun esintisinden Meryem gebe kalırdı?” (Mesnevî, V,3855)

  2. Blog çok güzel olmuş tebrik ederim.

    http://yasinsecgin.blogspot.com

  3. Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım. Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış, kendi yolumu çizdiğimde anladım.. Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil.. Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım.. Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış, Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.. Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden, neden hiç ağlamadığını anladım.. Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş, gözyaşımı tebessüme çevirdiğinde anladım.. Bir insanı herhangi biri kırabilir ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş, çok acıttığında anladım.. Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını, gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım.. Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet, Yüreğini elime koyduğunda anladım.. ”Sana ihtiyacım var, gel ! ” diyebilmekmiş güçlü olmak, Sana ”git” dediğimde anladım.. Biri sana ”git” dediğinde, ”kalmak istiyorum” diyebilmekmiş sevmek, Git dediklerinde gittiğimde anladım.. Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan, büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.. Özür dilemek değil, ”affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım.. Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş, Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.. Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi, Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.. Sevgi emekmiş, Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş… Can YÜCEL

  4. Bela poesia
    beijos…..Araan.

  5. Aimer, c’est écouter… la voix du coeur.
    Bon fin de semaine.
    Bisous

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: